Nieuwe tassen

Van het weekend zijn dan eindelijk de stofjes voor mijn tassen binnen gekomen. Altijd leuk zo’n pakketje, ook al weet je wat je hebt besteld.

Ik ben gelijk aan de tas van onze oudste begonnen. Want ik had haar beloofd een nieuwe schooltas te maken, omdat haar rugzak al weer kapot was (nu maar hopen dat ze op deze tas wat zuiniger is). De buitenkant van de tas is gemaakt van zitzak nylon en de voering van een lime-groen katoen met Petruska’s en een rood lapje katoen voor de vakjes in de tas.

Maar wat een gedoe met die zitzak nylon zeg. Mijn naaimachine vond het niet echt lekker om die stof te naaien. De spanning van de onderdraad stond niet strak genoeg voor deze stof, dus kreeg ik steeds lusjes aan de onderkant. Dus een beetje lopen prutsen met de spanning en toen lukte het uiteindelijk. Maar ook de rits inzetten was een gedoe. Het patroon wat ik gebruikte bevatte geen rits, maar onze oudste wilde er wel graag een rits in hebben. Dus dat zou mama wel “even” doen. Nou, dat “even” zat er dus niet in. Maar het is gelukt. En het resultaat mag er zijn. En wat nog veel belangrijker is onze oudste is superblij met haar nieuwe tas.

Hier is die dan:

[singlepic id=213 w=320 h=320 float=center]

 

En dan heb ik vandaag nog een tasje gemaakt voor een vriendinnetje van onze oudste. Het is hetzelfde model als van mijn eerste 2 tasjes, maar ziet er door het gebruik van andere stofjes toch weer heel anders uit. Deze heeft dit keer wel weer een rits erin zitten en ik heb er een hangertje in gemaakt.

En dit is hem:

[singlepic id=212 w=320 h=320 float=center]

 

Het volgende project is mijn eigen tas. Dan krijgt mijn digi eindelijk een passende tas aangemeten.

Maar wanneer ik er aan begin weet ik nog niet. Er staat namelijk ook nog een taartje in de diepvries te wachten tot hij eindelijk eens decoratie krijgt. En dan heb ik ook nog een soort van “bruidstaart” voor een 50-jarige huwelijks jubileum in de planning staan. En dan gaat het werk in huis natuurlijk ook gewoon door.

Dus project cameratas zal wel even uitgesteld worden (of ik moet het niet meer uithouden, want dan begin ik er toch wel aan).